سِرتق
سلام به Ratons De Bibliotecas 
قالب وبلاگ

فیدل کاسترو کوبایی با انقلابی که از کوهستان‌های شبه جزیره کوبا- سئیسترا ماسترا- به راه انداخت، کلیه جوان‌های انقلابی جهان را بر سر شوق آورد. انقلاب کشوری در بیخ گوش آمریکا، ایراد سخنرانی‌های کوبنده سوپر ماچو- به معنای گاو نر و لقبی که انقلابیون کوبا به فیدل دادند- که گاهی به ۷ ساعت نیز می‌رسید، انتقاد‌های او از امریکا و... الگویی شدند برای دیگر کشورهای منطقه امریکای لاتین و دیگر جوانان انقلابی در جهان.

سال‌ها پس از این انقلاب، ماریو بارگاس یوسای پرویی رمانی نوشت با عنوان «زندگی واقعی آلخاندرو مایتا». این رمان که در دهه ۸۰ میلادی به رشته تحریر در آمد روایتی است از جوانی پرویی که در پی برپایی انقلاب سوسیالیستی سر به کوه‌های آند می‌گذارد و در آنجا به دست نظامیان دستگیر شده و به همراه دیگر رفقا به زندان می‌افتد.

صحنه به دام افتادن و دستگیری آلخاندرو مایتا در کوهستان‌های آند بی‌شباهت به دستگیری کاظم موسوی بجنوردی در ارتفاعات شمال تهران نیست. کاظم موسوی بجنوردی در کتاب خاطرات خود با عنوان «مسی به رنگ شفق» به مبارزات خود در دوران رژیم شاهنشاهی پرداخته و اینکه چگونه در پی لو رفتن گروه، مجبور به فرار به کوه‌های دارآباد می‌شود و در آنجا با پراکنده شدن گروه آنها به دست نیروهای پلیس دستگیر و به تیتر یک روزنامه‌های کشور تبدیل می‌شوند.

مدل انقلاب از کوهستان خواسته یا ناخواسته پس از پیروزی انقلاب کوبا به الگویی برای انقلابیون جهان تبدیل شد؛ مدلی که در آن انقلابیون تلاش می‌کردند با پنهان شدن در کوهستان و انجام جنگ‌های چریکی و به طور هم زمان بسیج توده‌ها در روستا‌ها و شهر‌ها به مبارزه با وضع موجود و شکست رژیم‌های خودکامه بپردازند.

کاظم موسوی بجنوردی که در عنفوان جوانی با آراء انقلابیون و مبارزات استعماری آشنا می‌شود در پی مبارزه با رژیم شاهنشاهی به بسیج نیرو دست می‌زند و حزب ملل اسلامی را تشکیل می‌دهد و تا آنجا پیش می‌رود که حتی برای تهیه اسلحه به عراق سفر می‌کند. در پی لو رفتن نقشه این انقلابیون کوهستانی، آن‌ها به زندان می‌افتند و موسوی بجنوردی با یک درجه تخفیف از محکومیت اعدام می‌گریزد و به حبس ابد محکوم می‌شود و به قول خود بجنوردی و هم بندیانش «ابد شاهی» می‌شود.

در زندان او با دیگر گروه‌های انقلابی آشنا می‌شود و سرانجام با پیروزی انقلاب اسلامی از زندان آزاد می‌شود. بجنوردی پس از انقلاب به مانند انقلابیون دیگر در پست‌های مختلفی به ایفای نقش می‌پردازد و حتی نماینده مجلس نیز می‌شود. اما او پس از پایان مجلس اول به یکبارگی از کلیه فعالیت‌های سیاسی کناره گرفته و به فعالیت‌های فرهنگی روی می‌آورد و به فکر نوشتن دائرة المعارف اسلامی می‌افتد و با کمک‌های و پی گیری‌های او سرانجام به موفقیت نائل می‌شود.

مشکل اساسی این کتاب به مانند دیگر خاطراتی که به تاریخ شفاهی شهرت دارند، نگاشته شدن آن از سوی فردی دیگر است که از روی نوار‌ها اقدام به این امر کرده است. این کتاب از سوی نشر نی در سال ۱۳۸۱ منتشر شد و پس از آن در سال ۱۳۸۶ به چاپ مجدد رسید.

موسوی بجنوردی در پاراگراف آخر کتاب خود عنوان می‌کند «آن روز که در کوه‌های دارآباد دستگیر شدم، در خواب هم نمی‌دیدم که بیست سال بعد در نزدیکی همان محل دستگیری روز و شبم به کارهای علمی و فعالیت‌های فرهنگی خواهد گذشت. هنوز هم وقتی از پنجره دفترم در ساختمان دائره المعارف به کو‌ه های دارآباد – که در یک کیلومتری آنجاست- نگاه می‌کنم مثل این است که در حال دیدن رویا هستم این رویای شیرین را «خدا» تحقق بخشید؛ «او» بر هر کاری تواناست.

داستان محمد کاظم بجنوردی بر خلاف دیگر انقلابیونی که به آرمان‌های انقلابی خود وفادار ماندند و به نهادهای سیاسی و اجرایی پیوستند، داستان انقلابی‌ای است که از انقلاب به فرهنگ رسید.

[ ۱۳٩٠/٦/۳٠ ] [ ٩:۳٧ ‎ب.ظ ] [ سیده سمانه حسینی فرد ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

کتابخوان و کارمند حوزه فرهنگ
موضوعات وب
صفحات دیگر
امکانات وب